Soraya

Soraya woont al bijna dertig jaar in Te Werve Oost. “Sinds 1997,” vertelt ze. “Dus ja, dit is echt thuis.” In al die jaren zag ze de buurt veranderen. Mooie herinneringen zijn er genoeg. Vooral aan de tijd dat er winkels in de buurt stonden. “Dat vond ik heel gezellig. Je kwam elkaar tegen, maakte een praatje. Dat hoort voor mij wel bij een buurt.”

Een vertrouwde plek
Voor Soraya voelt Te Werve Oost vooral vertrouwd. Ze kent de straten, de plekken en de omgeving door en door. Als je haar vraagt wat voor haar typisch Te Werve is, hoeft ze niet lang na te denken. “De Schouwburg en het Huis van de Stad,” zegt ze. “Dat hoort echt bij deze plek.”

Hoofd leegmaken op Landgoed Te Werve
Haar favoriete plek in de buurt? Dat is zonder twijfel Landgoed Te Werve. “Daar kom ik heel graag,” zegt Soraya. “Samen met mijn buurvrouw ben ik er eigenlijk ieder seizoen wel te vinden.”
Ze gaan er wandelen, foto’s maken en genieten van de rust. “We gaan erheen om mooie plaatjes te schieten en ons hoofd leeg te maken,” vertelt ze. “De natuur, de dieren, het bos, het landgoed… dat maakt deze buurt voor mij bijzonder.”

En na zo’n wandeling hoort daar natuurlijk iets lekkers bij. “Daarna drinken we een lekker bakkie met een taartje bij het paviljoen,” zegt ze lachend. “Dat is echt genieten.”

De natuur maakt de buurt bijzonder
Voor Soraya zit de kracht van Te Werve Oost vooral in het groen om de hoek. De natuur geeft haar rust en maakt de buurt bijzonder. “De dieren, het bos en het landgoed. Dat is voor mij echt Te Werve.”

Ze hoopt dat bewoners daar samen trots op blijven. En dat iedereen een beetje helpt om de buurt mooi te houden. “Een fijne buurt maak je toch samen,” zegt Soraya. “Als we goed zorgen voor de plek waar we wonen, blijft het voor iedereen prettig.”
“Te Werve Oost is al bijna dertig jaar mijn thuis”

Na bijna dertig jaar voelt Te Werve Oost voor Soraya nog steeds als haar plek. Een wijk met vertrouwde straten, mooie herinneringen en het landgoed als groene achtertuin. “Ik woon hier al sinds 1997,” zegt ze. “Dus bijna dertig jaar. Dan wordt een plek vanzelf thuis.”